Тасвирлама
Журнал «Мэйдан» открывается стихотворением Сибгата Хакима «Юат син аларны» («Утешь их»). Это пронзительное произведение посвящено матери, потерявшей сына на Великой Отечественной войне и находящей утешение, глядя на его памятный орден. Автор с большой силой передаёт внутреннее состояние людей, переживших утрату:
«Сөйләнеп йөрми бу кешеләр,
Кайгыны гел эчкә йоталар.
Аларда тик нәфрәт сугышка,
Әйтерсең тоташ бер ут алар».
(«Эти люди не говорят попусту, / Они всю скорбь проглатывают внутрь. / В них лишь ненависть к войне, / Словно они — сплошное пламя»).
Также в номере представлены стихи Лябиба Лерона и открывается имя новой интересной поэтессы — Дания Нагыйм.
В разделе «Чәчмә әсәр» («Проза») опубликована повесть Айдара Закиева «Юл чатында» («На распутье»). Это приключенческое произведение о честных и порядочных людях, которые случайно сталкиваются с преступным миром. В центре сюжета — не только борьба и неожиданные повороты, но и любовь.
Продолжается документальная повесть Ркаила Зайдуллы «Ачык тәрәзләр, ябык көзгеләр» («Открытые окна, закрытые зеркала») — воспоминания автора о своих коллегах по перу.
В рубрике «Хикәяләр киштәсе» («Полка рассказов») напечатан рассказ Хабира Ибрагима «Киселгән бәхет» («Прерванное счастье»). История о женщине, которая вышла замуж за несколько дней до начала войны, прожила с мужем всего 9 дней и всю жизнь хранила его письма. Неожиданный поворот заключается в том, что эти письма были написаны от имени другого человека.
Это очень насыщенный и эмоционально глубокий выпуск, в котором переплетаются темы памяти о войне, человеческой стойкости, любви и литературных портретов.
Мәйдан журналының ноябрь саны олуг әдип Сибгать Хәкимнең «Юат син аларны» шигыре белән ачыла. Шигырь Бөек Ватан сугышында улын югалткан һәм аның истәлек орденына карап күңелен юаткан ана турында.
«Сөйләнеп йөрми бу кешеләр,
Кайгыны гел эчкә йоталар.
Аларда тик нәфрәт сугышка,
Әйтерсең тоташ бер ут алар», дип яза автор. Һәм безнең күз алдына искиткеч бер төгәллек белән ана образы килеп баса.
Затлы шигъриять яратучылар Ләбиб Лерон шигырьләрен укып та сөенәчәк, һәм Дания Нәгыйм дигән кызыклы шагыйрә ачачак.
«Чәчмә әсәр» сәхифәсенә без Айдар Зәкиевның «Юл чатында» повестен тәкъдим иттек. Бу маҗаралы повесть очраклы рәвештә җинаятьчел дөнья белән каршылыкка кергән гадел, намуслы кешеләр, дөресрәге ике арадагы көтелмәгән борылышларга бай көрәш турында. Әсәрнең үзәгендә, әлбәттә, мәхәббәт.
Ркаил Зәйдулланың «Ачык тәрәзләр, ябык көзгеләр» дип исемләнгән документаль повестьте – каләмдәшләре турында истәлекләре бу санда да дәвам итә.
«Хикәяләр киштәсе» сәхифәсенә язучы Хәбир Ибраһимның «Киселгән бәхет» дип исемләнгән хикәясе бирелә. Хикәя ире белән сугыш башланыр алдыннан никахлашкан, аның белән нибары 9 гына көн яшәп калган, һәм хатларын бүгенгәчә саклаган әби турында. Әмма нәрсә кызык – бу хатлар башка кеше исеменнән язылган була.
